Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bfΤων παιδίων παίζοντος [sic],
ώδινεν όρος
και έτεκεν
(with a little help
from my friends)
rhopalicus versus,
ρόπαλον εκπάγλου καλλονής,
όπου «κάθε επόμενη λέξη έχει
ένα γράμμα περισσότερο από την προηγούμενη,
ξεκινώντας από το ένα γράμμα.»

«Η λέξη ‘ροπαλικός’ δεν υπάρχει στην
αρχαία γραμματεία, ο όρος πλάστηκε από
Ρωμαίους, φυσικά από την
ελληνική λέξη ρόπαλον.»

Cartagena

romancing_the_stoneΜα βαλτοί είναι πρωί-πρωί;

Μόλις είχα καθίσει στον υπολογιστή μου με την μεγάλη οθόνη πρωί-πρωί του Σαββάτου – καφέ και κέικ στο πλάι – για να διαβάσω, κατά το απαράβατο πλέον έθιμο, τα γλωσσικά καλαμπούρια της εβδομάδας στο αγαπημένο μου ιστολόγιο του παλιού συμμαθητή, και … τσουπ, διαβάζω «Καρταχένα (και όχι Καρταγένα) … απέχει… 665 χιλιόμετρα από τη Μπογκοτά -αεροπορικώς, … οδικώς … πάνω από 1000 χιλιόμετρα.»

Μα ναι, δεν το ‘χε δει κανείς το έργο;  Με την ψηλή και τον Μάικλ Ντάγκλας που Διαβάστε τη συνέχεια »

Γαῦρος

gavrosΚάπου το πήρε το μάτι μου στο Φέισμπουκ πρόσφατα
– σε χρόνο ντε-τε, δηλαδή, αφότου αναρτήθηκε – ότι
Γαύρος, λέει, δεν προέρχεται από ψάρι αλλά
από το «γαυριάς ή γαύρος» που
στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει
ο επαιρόμενος, ο ανδρείος, ο αγέρωχος.

Μπα, προπαγάνδα της ΓΑΥΡΙΑΝΗΣ, λέω
– Φέισμπουκ είν’ αυτό, είμαι και βάζελος –
Διαβάστε τη συνέχεια »

Υπερηχογράφημα

kremou_97_kallithea_17676_200_dpiΣαν παιδί κι εγώ, είχα ρωτήσει μικρός τους γονείς μου
πώς έρχονται τα παιδιά:

«Ο Θεός!», μού ’χαν πει κλασικά.
«Και πού ξέρει ο Θεός πώς πού και πότε;» είχα απορήσει.
«Ξέρει…», με είχαν διαβεβαιώσει.
«Κι η κυρα-Χρυσούλα που λέτε ότι θέλει να κάνει παιδάκι,
πώς το λέει στο Θεό ότι θέλει;»
Διαβάστε τη συνέχεια »

odos-oniron-epanekdosi-cover«Όχι αυτό, είναι σερνικό, το θηλυκό φέρε μου,
απ’ την άλλην άκρη της μπαλαντέζας», μού ‘χε πει τότε
ο μαρμαράς, που ήθελε να βάλει μπροστά τον κόφτη για τις μαρμαρόπλακες.

Τους ήξερα εγώ τους μαστόρους,
που ‘ναι όλο σόκιν, αλλά
δεν ήθελα να καρφωθώ:  Μειράκιον
13ών ενιαυτών τότε,
Διαβάστε τη συνέχεια »

Victoria

paulas_troy_dec_29_2016_bΗ Βικτώρια, η κοντοχωριανή
– φτυστή η συνονόματή της απ’ το Κίτο, η τρελλή με τους Corinthians του Ecuador –
είχε έρθει λοιπόν μικρούλα, η Βικτώρια, παλιά στο Νουγιόρκ,
κι είχε και φίλους στα Κανέρικα δίπλα,
και κοίταζε
«όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω»
τον πρώτο χειμώνα στο Νουγιόρκ, κι ήταν
γκρίζα πάνω, γκρίζα κάτω,
και δεν ήξερε πού βρισκόταν,
«Χάθηκα» έλεγε «Χάθηκα…»,
κι ήρθε στο Χιούστον μετά, που ‘κανε ζέστα, αλλά δεν είχε εκκλησία κοντά,
κι έκανε μιάημιση ώρα να πάει στην εκκλησία την Κυριακή η Βικτώρια,
κι έκανε παιδιά,
και γλύτωσε από έναν μεθυσμένο ένα βράδυ, έγκυος γυναίκα,
και είχε έρθει μια φορά ο αμπουλάς να πάρει τον άντρα της στο χόσπιταλ και τον έκαναν καλά,
κι είδε κι εγγόνια,
κι είναι μικρούλα ακόμα
η γιαγιά η Βικτώρια…

Ζουράρεις;

euro_drachma

Η έρις
γίνεται μπαρμπέρης,
κουρεύς του χρέους
για τους υπόχρεους,
αήρ άνασσας ανάσας,
κούρος ελευθερίας για είσοδο
ελεύθερη και δωρεάν,
άμα τε και πολυέξοδη έξοδο,
ή και παραμονή
την παραμονή
της προθεσμίας,
γιατί τι θ’ απογίνουμε χωρίς μπαρμπέρηδες,
οι απάνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύσις.

Επιμύθιο:  Δεν ‘ν’ Καβάφεις